تقدسی که در لحظات و ثانیه ها وجود دارد از شوقیست که در شمارش آنهاست . تیک ... تاک ... تیک ... تاک ، یک لحظه دیگر دوری از تو و یک ثانیه دیگر گذشت عمر . نمی دانم کدامین را بشمارم ، لحظاتی دوری از تو یا اینکه شمارش معکوس گذشت عمرم .

لحظات سپری می شوند ، هر دو را با هم می شمارم ، تیک تاک ... 

تا جایی که می توانم موهایت را بهم می ریزم و تو هیچوقت ناراحت نمی شوی ، با اینکه می دانم هر دفعه برای حالت دادنشان کلی زحمت می کشی .

دست خودم نیست ، وقتی موهایت را به صورتم می پاشانی به آرامشی عمیق می رسم .

همیشه قلب من میل به غم داشت

انگار دل تنگم ( غم ِ ) تورو کم داشت

چند روزی بود که ناراحت بودم از اینکه نوشته هامو جدی نمی گیرن و فکر می کنن من پسر کم عقلی هستم که در رویاهای کودکانه سیر می کنم ، دیوان حافظ باز کردم ، اومد :

مطرب عشق عجب ساز و نوائی دارد

نقش هر نغمه که زد راه به جایی دارد

عالم از ناله عشاق مبادا خالی

که خوش آهنگ و فرح بخش هوائی دارد

پیر دُردی کش ما گرچه ندارد زر و زور

خوش عطابخش و خطا پوش خدائی دارد ...

خوش تیپ ترین پسر دنیا هستم وقتی در آینه چشمانت خودم را برانداز می کنم  و تو همچنان در برابر هر آینه ای ، زیبا ترین دختر دنیا هستی .

مدتیست که درد گرسنگی رهایم نمی کند از همان لقمه های نون و پنیرت را می خواهم تا به همراه انگشتانت در دهانم بگذارم .

یکی بود یکی نبود غیر از خدا هیچکس نبود ،

 پسری دختری دیدو عاشق شد .

قصه ما به سر رسید کلاغه به خونه اش نرسید . 

کسی با تعجب نگاهم نمی کرد ، حتی از لبخندهای طعنه دار هم خبری نبود و من همچنان همان پسر مغرور به نظر می آمدم  که نگاه کسی را دنبال نمی کند ، هیچ کس متوجه نشد که  َتر بودن چشمانم از قطرات باران نیست .

اگرچه در تعبیر خوابهای آشفته ام خبری از دوستی با گل سرخ ، همراهی جویبار و پرواز با کبوتران نیست ...

اما رویاهای بیداری ام شیرین تر از تمامی خوابهای تعبیر نشدنی ام هستند . از دوستی با جلبک های سبز ، زیبایی علف های هرزه کنار جویبار و از طراوت گلهای کوچک له شده توسط قدمهای عابران برایت می گویم . نمی دانم از آواز کلاغها که نوید بخش خبر خوش هستند هم برایت بگویم یا نه . حتی از داستان عاشقی آب جویبار برایت می گویم که لحظه به لحظه سریعتر می رود تا به برکه آن طرف ترها برسد . اگر مجالی بود از خودم هم برایت می گویم ، به رویا می روم تا در کنارت باشم .

ساده و بی آلایش رفتند تا بودن و جاودانگی را معنا کنند . تولدی دوباره ، تولدی همراه با پاکی و معصومیتی ابدی . مگر می شود در معامله با خدا ضرر کرد؟  " همانا کسانی که در راه خدا می میرند ، زنده اند " . جان در راه معشوق دادن و رسیدن به جمله " همانا لیلی تو منم " .

در سراسر بیقراری های این سرزمین جاپاهای استوار ، تک تکِ  اوج گرفتن هایمان را معنی می کند ، اگر قدم بگذاریم " پله پله می رویم تا ملاقات خدا "  

و اینگونه بود که شهید ، شهید شد و شادی را با غم  و غم را با شادی  پیوند داد .

به یادِ شمالی ترین و جنوبی ترین و شرقی ترین و غربی ترین جوانان پاک وطنمان که حضورشان تنها راه روشن این روزهایمان است .

. از خون جوانان وطن لاله دمیده . 

. از ماتم سرو قدشان سرو خمیده .  

بلندتر از قهقهه های تمسخر آمیز فریاد می زنم:

 من که جز تو چیزی ندارم ...